एएफसि वोमेन एसियन कपमा नेपालको साहसी यात्रा र उपलब्धि

काठमान्डौँ। महिनौँ लामो तयारी, सयौँको पसिना र लाखौँ नेपालीको आशा बोकेर मैदानमा उत्रिएको नेपाली महिला फुटबल टिमको सपनामा शनिबार उज्वेकिस्तानको मैदानमा पूर्णविराम लाग्यो। तर, यो हारभन्दा अगाडि, नेपालले देखाएको खेल, आँट र जुझारुपनले सम्पूर्ण नेपालीलाई फेरि एक पटक नझुक्ने साहस सिकायो।

शनिबार उज्वेकिस्तानको घरेलु मैदानमा भएको यस निर्णायक खेलमा, निर्धारित ९० मिनेटपछि दुवै टिमको अंक समान ३–३ भयो। त्यसपछि खेलको नतिजा निकाल्न सिधै पेनाल्टी सुटआउटमा लगियो। दुर्भाग्यवश, पेनाल्टी सुटआउटमा नेपाल ४–२ ले पराजित भइ अर्को वर्ष अस्ट्रेलियामा हुने एएफसी वुमेन्स एसियन कप खेल्ने सपना टुट्यो।

पहिलो हाफ  उज्वेकिस्तानको प्रभुत्व, तर नेपाली जर्सीभित्र बलियो आत्मबल

खेलको पहिलो हाफसम्म उज्वेकिस्तानले खेलमाथि पुरै नियन्त्रण जमाएको थियो। उज्वेकिस्तानले ३–१ को अग्रता बनायो, जसले मैदान र दर्शक दुवैलाई आक्रोश र तनावले भरियो। तर, यो नेपाली टिमको पहिचान होइन हार मान्ने, न त पछि हट्ने।

नेपालकी कप्तान, नेपाली महिला फुटबलको शान, सावित्रा भण्डारीले पहिलो हाफमै गोल गर्दै खेलमा नेपाललाई आशा दिलाइन्। त्यो गोलले मात्र स्कोर फरक गरेन, नेपाली खेलाडीको आत्मबललाई पनि जगाइदियो।

दोस्रो हाफ : कप्तान सावित्राको जादू

दोस्रो हाफ सुरु भएपछि नेपालले आफ्नो असली रुप देखायो। मैदानमा उज्वेकिस्तान १० खेलाडी मात्र बाँकी हुँदा नेपालले आक्रमणलाई अझ तीव्र बनायो। सावित्राले खेलको अर्को दुई गोल थपेर ह्याट्रिक पूरा गरिन्। योसँगै उनले यस प्रतियोगितामा लाओस र श्रीलंकाविरुद्ध पनि ह्याट्रिकको उपलब्धि हासिल गरेकी थिइन्।

नेपालका समर्थकका लागि त्यो क्षण आशा र रोमाञ्चक उत्सवको थियो। ३–३ को बराबरीमा ल्याउँदा नेपालले उज्वेकिस्तानलाई स्तब्ध पार्‍यो। सामाजिक सञ्जालदेखि टिभी स्क्रिनसम्म ‘नेपाल१ नेपाल१’ को आवाज गुञ्जियो।

पेनाल्टी सुटआउट  भाग्यको खेल

तर, फुटबल कहिलेकाहीँ साहस र मेहनत मात्रले जितिँदैन पेनाल्टी सुटआउट जस्तो भाग्यको खेलमा नेपाल असफल भयो। पहिलो प्रहारमै कप्तान सावित्राको बल पोलमा ठोक्कियो। त्यसपछि नेपालका गीता राना र सविता रानामगरले मात्रै पेनाल्टीमा गोल गरे। अर्कोतर्फ उज्वेकिस्तानका चारै खेलाडीले बल नेटमा पठाए। नेपालको चौथो प्रहारमा गोलकिपर अञ्जना रानामगरको बल उज्वेक गोलरक्षक माफ्तुनाले रोकिन्, र यसैसँग नेपालको यात्रा टुंगियो।

के मात्र गोलले जितिन्छ

यो प्रश्न सबै नेपालीका मनमा आउँछस् के बल, गोल र नतिजाले मात्र जित अर्थ राख्छर मैदानमा देखाएको खेल, एकताको भावना, कप्तान सावित्राले लगातार ह्याट्रिक गरेर देशलाई दिएको गर्व – यी सबै कुरा नतिजामा भलै नदेखिए पनि, देशको इतिहासमा अमिट रहिरहन्छन्।

नेपाली टिमका लागि सलाम

नेपाली महिला फुटबल टिमले देखाएको साहस र खेल कौशलको प्रशंसा गर्न शब्द अपुग हुन्छन्। उज्वेकिस्तान जस्तो घरेलु टोलीसँग खेल्दा, पहिलो हाफमा ३–१ ले पछि पर्दा समेत हार नमान्ने र बराबरी ल्याउने आँट, अनि लगातार दुई खेलमा ह्याट्रिक गर्ने कप्तान सावित्राको जुझारुपन – यसले नेपाली टिमलाई दक्षिण एसियामा मात्र होइन, एसियाकै ठूला प्रतियोगितामा सम्मान दिलायो।

अर्को गन्तव्यको तयारी

यद्यपि, अस्ट्रेलियाको सपना अधुरै रह्यो। अब नेपाली टिमले आफ्नो नजर आगामी साफ महिला च्याम्पियनसिप र भविष्यका अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा राख्नेछ। प्रशिक्षक, व्यवस्थापक र खेलाडीहरू भन्छन्, ‘हारको पीडालाई बलियो बनाउने इन्धनका रूपमा प्रयोग गर्छौँ।’

नेपाली जनताको साथ

नेपालभरका फुटबलप्रेमीले टिमको समर्थन गरिरहे, हारको बेलामा अझ बढी समर्थन देखाए। सामाजिक सञ्जालदेखि घर–घर, गल्ली र चिया पसलसम्म एउटै कुरा गुञ्जियो – ‘यो टिमले हाम्रो गर्व बढायो।’

इतिहासमा लेखिने कथा 

नेपालको एएफसी  एसियन वोमेन कप छनोटको यात्रा भोलि पुस्तकका पानामा लेखिनेछ

• कप्तान सावित्राको लगातार ह्याट्रिक,
• पहिलो हाफको निराशा र दोस्रो हाफमा रोमाञ्चक पुनरागमन,
• पेनाल्टी सुटआउटको दुर्भाग्य,

र सबभन्दा महत्त्वपूर्ण, एउटा सानो मुलुकको छोरीहरूले एसियाली मैदानमा देखाएको आँट र आत्मविश्वास।

अन्त्यमा
हार त खेलको हिस्सा हो। तर सच्चा जित भनेको मैदानमा देखाएको संघर्ष र मुटु हो। कप्तान सावित्रा भण्डारी, गोलकिपर अञ्जना रानामगर, गीता राना, सविता रानामगर र सम्पूर्ण नेपाली महिला फुटबल टिमलाई सलाम ।